چابهار میتواند کشور را تکان دهد؛ اما...
محمد انور بجارزهی، نماینده مردم چابهار در مجلس شورای اسلامی، در گفتوگو با اکوایران با اشاره به جایگاه راهبردی این بندر گفت چابهار تنها بندر اقیانوسی ایران است که به فرمایش مقام معظم رهبری «گنج پنهان» نام گرفته و بیش از ۳۵۰ کیلومتر از سواحل مکران را در بر میگیرد؛ سواحلی که بخش مهمی از آن در محدوده شهرستانهای زرآباد، کنارک، چابهار و دشتیاری قرار دارد. به گفته او، چابهار میتواند امید اقتصادی ایران باشد و نقش مهمی در افزایش درآمدهای کشور ایفا کند.
او با اشاره به شرایط تحریم تأکید کرد اگرچه گفته میشود چابهار از برخی تحریمها معاف است، اما مسئله اصلی نوع مدیریت است. به اعتقاد بجارزهی، چابهار نیازمند مدیرانی در سطح ملی و بینالمللی است که بتوانند ارتباطات مؤثر برقرار کنند و ظرفیتهای منطقه را فعال سازند.
نماینده چابهار با انتقاد از وضعیت فعلی تخلیه و بارگیری در این بندر گفت آمارها رضایتبخش نیست. به گفته او، میزان تخلیه و بارگیری که در سال ۱۴۰۰ حدود دو میلیون تن بوده، در سالهای بعد کاهش یافته و امسال تازه به حدود یک میلیون و ۶۰۰ هزار تن رسیده است؛ در حالی که بندر جبلعلی امارات سالها پیش به ارقام چند ده میلیون تنی دست یافته و امروز بیش از ۵۰ میلیون تن گردش کالا دارد.
بجارزهی با اشاره به پروژه راهآهن چابهار–زاهدان گفت این طرح در مراحل پایانی قرار دارد و میتواند گام مهمی باشد، اما تنها بخشی از پازل توسعه است. به گفته او، برای تکمیل کریدور ترانزیتی باید اتصال ریلی تا مرز افغانستان و همچنین مسیرهای منتهی به خراسان و سرخس نیز تکمیل شود، در غیر این صورت ظرفیت کامل چابهار بالفعل نخواهد شد.
او همچنین درباره سرمایهگذاری هند در چابهار گفت آنچه تاکنون انجام شده با انتظارات فاصله دارد و تحول چشمگیری ایجاد نشده است. به اعتقاد وی، ایران باید با نگاه دقیقتری شرکای تجاری خود را انتخاب کند و منافع ملی را در اولویت قرار دهد.
بجارزهی در بخش دیگری از سخنانش به مشکلات زیرساختی منطقه اشاره کرد و گفت مردم همچنان با مسائلی مانند آب، برق و اشتغال مواجهاند و بخش زیادی از وقت نمایندگان صرف پیگیری این مطالبات روزمره میشود؛ در حالی که چابهار ظرفیتی بینالمللی دارد و باید تمرکز اصلی بر توسعه بندر، افزایش صادرات مجدد و رقابت با بنادر بزرگ منطقه باشد.
او تأکید کرد اگر زیرساختها تکمیل و مدیریت کارآمدی حاکم شود، چابهار میتواند به موتور محرک اقتصاد استان سیستان و بلوچستان و حتی کل کشور تبدیل شود و نقش مؤثری در ارزآوری و اشتغالزایی ایفا کند.
